Okolica

Istotnym i bardzo atrakcyjnym elementem pienińskiego krajobrazu jest Zalew Czorsztyński. Powstał on przez spiętrzenie wód Dunajca zaporą ziemno-betonową o długości 404 m i wysokości 56 m. Wody rozdzielające pasmo Pienin Spiskich od Czorsztyńskich i stoków gorczańskiego pasma Lubania rozciągają się od zapory pod zamkiem w Niedzicy po okolice Dębna. Wokół jeziora znajdują się liczne miejsca do wypoczynku i wędkowania, a w rejsy wypływają statki spacerowe i gondole.

Nad brzegiem zalewu na początku lat 90-tych XX, z wybranych obiektów budownictwa ludowego i uzdrowiskowo-willowego znajdujących się na terenach przeznaczonych pod przyszłe jezioro, powstał skansen – Osada Turystyczna Czorsztyn. Znajduje się tam również muzeum etnograficzne. Istnieje zaplecze noclegowo-gastronomiczne.

Magnesem przyciągającym turystów do Gminy Czorsztyn są też zagospodarowane stoki góry Wdżar: wyciągi krzesełkowe i orczykowe, trasy dla narciarzy i snowboardzistów, alpejska zjeżdżalnia, mini zoo, anomalie magnetyczne. Nieopodal na Przełęczy Snozka znajduje się pomnik Władysława Hasiora – Grające organy.

Kładka rowerowo-piesza w Sromowcach Niżnych, która połączyła dwa brzegi Dunajca, po polskiej i słowackiej stronie przyczyniła się do ożywienia ruchu turystycznego pomiędzy obu krajami. Dzięki tej 120 metrowej konstrukcji powstała atrakcyjna pętla turystyczna łącząca drogę od Szczawnicy i Czerwonego Klasztoru ze szlakami turystycznymi na Sokolicę i Trzy Korony.

Ale Ziemia Czorsztyńska to także różnorodność i bogactwo wydarzeń historycznych. Zamek w Czorsztynie wzniesiony około 1350 r. przez Kazimierza Wielkiego strzegł południowych granic Polski. Tędy przejeżdżali kupcy z południowej Europy, a także orszaki królewskie. Tu w Pieninach przebywała Święta Kinga, a z okien zamkowych patrzyła na wody Dunajca młodziutka Jadwiga, przyszła królowa. Był tutaj Władysław Jagiełło, a także jego syn Władysław Warneńczyk, bywali sławni rycerze (Zawisza Czarny) i senatorowie Rzeczpospolitej. W 1790 r. potężny pożar strawił dachy i od tego czasu budowla zaczęła podupadać. Po górskiej fortecy pozostały malownicze, postrzępione ruiny, których najważniejszą część stanowi masywna czworoboczna wieża i przylegające do niej mury dawnych pomieszczeń mieszkalnych. Częściowo zrekonstruowane piwnice mieszczą ekspozycję muzealną.